ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺳﺎﺧﺘﺎري اﯾﻦ ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ﺑﻮﺳﯿﻠﻪ ﮐﻼرك و ﻫﻤﮑﺎران (1991) اﻧﺠﺎم ﺷﺪه اﺳﺖ. ﻓﺮم اﺻﻠﯽ 40 ﺳﻮاﻟﯽ روي ﻧﻤﻮﻧﻪاي ﻣﺸﺘﻤﻞ ﺑﺮ 162 ﻧﻔﺮ از اﻓﺮاد داراي اﺿﺎﻓﻪ وزن اﺟﺮا ﺷﺪ ﮐﻪ در ﻧﺘﯿﺠﻪ آن 5 ﻋﺎﻣﻞ ﮐﻪ ﻣﻨﻌﮑﺲ ﮐﻨﻨﺪه 5 ﺑﻌﺪ ﻓﺮض ﺷﺪه ﺧﻮدﮐﺎرآﻣﺪي ﺑﻮد ﺑﺪﺳﺖ آﻣﺪ. ﺑﺎرﻫﺎي ﻋﺎﻣﻠﯽ ﺑﺮاي اﯾﻦ 20 ﮔﻮﯾﻪ از 62/ 0 ﺗﺎ 92/ 0 ﺑﻮدﻧﺪ. ﺿﺮاﯾﺐ ﻫﻤﺴﺎﻧﯽ دروﻧﯽ (آﻟﻔﺎ) ﻧﯿﺰ ﺑﺮاي دو ﮔﺮوه ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻣﺬﮐﻮر ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ 76/ 0 و 83/ 0، ﺑﺮاي ﺧﺮده ﻣﻘﯿﺎس در دﺳﺘﺮس ﺑﻮدن، 87/ 0 و 99/ 0، ﺑﺮاي ﺧﺮده ﻣﻘﯿﺎس ﻫﯿﺠﺎنﻫﺎي ﻣﻨﻔﯽ 82/ 0 و 84/ 0، ﺑﺮاي ﺧﺮده ﻣﻘﯿﺎس ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﺟﺴﻤﺎﻧﯽ، 70/ 0 و 79/ 0، ﺑﺮاي ﻓﻌﺎﻟﯿﺖﻫﺎي ﻣﺜﺒﺖ 90/ 0 و 89/ 0 ﺑﺮاي ﺧﺮده ﻣﻘﯿﺎس ﻓﺸﺎر اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺑﺪﺳﺖ آﻣﺪ. در ﻣﻮرد رواﯾﯽ ﻫﻤﺰﻣﺎن، ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﯽ ﻧﻤﺮات ﮐﻞ آن ﺑﺎ ﻧﻤﺮات ﮐﻞ ﻣﻘﯿﺎس ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﺧﻮدﻣﻬﺎرﮔﺮي ﺧﻮردن (ESES) ﺑﻪ ﻣﯿﺰان 67/ 0 ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺎﺑﺎﯾﯽ، ﺧﺪاﭘﻨﺎﻫﯽ، و ﺻﺎﻟﺢ ﺻﺎدقﭘﻮر (1387) اﯾﻦ ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ را از ﻟﺤﺎظ وﯾﮋﮔﯽﻫﺎي رواﻧﺴﻨﺠﯽ ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﯽ ﻗﺮار دادﻧﺪ. ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻋﺎﻣﻠﯽ ﺗﺎﯾﯿﺪي، ﭘﻨﺞ ﻋﺎﻣﻞ ﻫﯿﺠﺎنﻫﺎي ﻣﻨﻔﯽ، دردﺳﺘﺮس ﺑﻮدن، ﻓﺸﺎراﺟﺘﻤﺎﻋﯽ، ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﺟﺴﻤﺎﻧﯽ و ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﻬﺎي ﻣﺜﺒﺖ را ﺗﺎﯾﯿﺪ ﮐﺮد. ﻣﯿﺰان آﻟﻔﺎ ﺑﺮاي ﻋﺎﻣﻞﻫﺎي ﺑﯿﻦ 71/ 0 ﺗﺎ 78/ 0 ﺑﺪﺳﺖ آﻣﺪ.
>