بهرام (1382) در هنجاریابی پرسشنامه ورزشگرایی بر روی تعدا 1889 نفر دانشآموز دبیرستانی، دانشجو و ورزشکار بزرگسال رقابتجو و غیررقابتجو در جهت بررسی اعتبار سازه این پرسشنامه از روش تحلیل عاملی تأییدی، از مقایسه تحلیل واریانس چند متغیره و تحلیل متغیر برای بررسی تفاوتهای جنسی و گروه رقابتگرایی برای تعیین اعتبار ملاک استفاده نمودند. نتایج، اعتبار پرسشنامه را تأیید کرد. نتایج پایایی زمانی به روش بازآزمایی، ضریب 90/ 0 برای ورزشگرایی، 93/ 0 برای رقابتجویی، 76/ 0 برای پیروزی گرایی و 62/ 0 برای هدفگرایی را نشان داد. همچنین مقدار آلفای کرونباخ جهت تعیین ثبات درونی برابر با 89/ 0، 86/ 0، 74/ 0 و 61/ 0 به ترتیب برای ورزشگرایی، رقابتجویی، پیروزیگرایی و هدفگرایی به دست آمد.