سراج زاده (1377؛ به نقل از شریفی، 1385) روایی صوری این پرسشنامه را از طریق نظرخواهی از تعدادی دانشجویان دکترا که با اسلام، آشنایی کامل داشتند، به دست آورد. در ابتدا از پاسخگویان خواست تا التزام دینی خود را بر روی یک طیف خطی ده قسمتی مشخص کنند. رابطه بین نمرههای دینداری آنان در مقیاس گلاک و استارک و نمر ه ارزیابی خود آنان از دینداریشان از طریق ضریب همبستگی پیرسون 61 /0 گزارش شد. این میزان به عنوان روایی بیرونی در نظر گرفته شد. در پژوهش شریفی (1385) نیز پایایی کل این آزمون به روش تنصیف و آلفای کرونباخ به ترتیب 75/ 0 و 78 /0 و اعتبار آن 45 /0 (از طریق سنجش همبستگی ارتباط بین نمرات این پرسشنامه و خود گزارشدهی افراد از میزان دینداری خود) برآورد شد (001/ 0 < P). لازم به ذکر است که پایایی و اعتبار همه ابعاد نیز معنادار (001/ 0 < P) و در سطح رضایتبخش بود.
>