پرسشنامه راهبردهای فرآیندی نظم-جویی هیجان (PMERS)

پرسشنامه راهبردهای فرآیندی نظم-جویی هیجان (PMERS) : ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ راﻫﺒﺮدﻫﺎي ﻓﺮآﯾﻨﺪي ﻧﻈﻢﺟﻮﯾﯽ ﻫﯿﺠﺎن 28 ﻣﺎده دارد ﮐﻪ ﺷﺎت، ﻣﺎﺗﺲ و ﻣﺎﻟﻮف (2009) ﺑﺮاي ﺑﺮرﺳﯽ و ﺳﻨﺠﺶ راﻫﺒﺮدﻫﺎي ﻧﻈﻢﺟﻮﯾﯽ ﻫﯿﺠﺎن ﻣﻄﺮح ﺷﺪه در اﻟﮕﻮي ﻓﺮآﯾﻨﺪي ﮔﺮوس و ﺟﺎن (2003؛ ﺟﺎن و ﮔﺮوس، 2007) ﺗﺪﯾﻮن ﮐﺮده­اﻧﺪ. اﯾﻦ ﭘﺮﺳﺶﻧﺎﻣﻪ ﻫﻔﺖ ﺧﺮده ﻣﻘﯿﺎس را ﺷﺎﻣﻞ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از اﻧﺘﺨﺎب ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ، ﺗﻌﺪﯾﻞ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ، ﮔﺴﺘﺮش ﺗﻮﺟﻪ، ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ، ﺗﻌﺪﯾﻞ ﺗﺠﺮﺑﯽ، ﺗﻌﺪﯾﻞ رﻓﺘﺎري، و ﺗﻌﺪﯾﻞ زﯾﺴﺘﯽ. در اﯾﻦ ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ﭼﻬﺎر ﺧﺮده ﻣﻘﯿﺎس اﻧﺘﺨﺎب ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ، ﺗﻌﺪﯾﻞ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ، ﮔﺴﺘﺮش ﺗﻮﺟﻪ و ﺗﻐﯿﯿﺮﺷﻨﺎﺧﺘﯽ در ﻃﺒﻘﻪ راﻫﺒﺮدﻫﺎي ﻧﻈﻢ ﺟﻮﯾﯽ و ﺗﻌﺪﯾﻞ ﺗﺠﺮﺑﯽ، ﺗﻌﺪﯾﻞ رﻓﺘﺎري، و ﺗﻌﺪﯾﻞ زﯾﺴﺘﯽ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ راﻫﺒﺮدﻫﺎي ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﺑﺮ ﭘﺎﺳﺦ ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ویژگی­های روان­سنجی پرسشنامه راهبردهای فرآیندی نظم-جویی هیجان (PMERS)

ﺷﺎت و ﻫﻤﮑﺎران (2009) رواﯾﯽ ﺳﺎزه اﯾﻦ ﻣﻘﯿﺎس را از ﻃﺮﯾﻖ ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻋﺎﻣﻠﯽ ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﯽ ﻗﺮار دادﻧﺪ و 7 ﻋﺎﻣﻞ اﺻﻠﯽ و دو ﻋﺎﻣﻞ ﻣﺮﺗﺒﻪ دوم را در آن ﺗﺎﯾﯿﺪ ﻧﻤﻮدﻧﺪ. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺧﺮدهﻣﻘﯿﺎسﻫﺎي ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ راﻫﺒﺮدﻫﺎي ﻓﺮآﯾﻨﺪي ﻧﻈﻢﺟﻮﯾﯽ ﻫﯿﺠﺎن اﻋﺘﺒﺎرﺑﺎزآزﻣﺎﯾﯽ (ﺑﺎ داﻣﻨﻪ 65/ 0 ﺗﺎ 88/ 0) ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮﻟﯽ داﺷﺘﻨﺪ و ﺿﺮﯾﺐ ﻫﻤﺴﺎﻧﯽ دروﻧﯽ (آﻟﻔﺎي ﮐﺮوﻧﺒﺎخ) ﺑﺮاي ﺧﺮدهﻣﻘﯿﺎسﻫﺎس اﻧﺘﺨﺎب ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ (59/ 0)؛ ﺗﻌﺪﯾﻞ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ (80/ 0)؛ ﮔﺴﺘﺮش ﺗﻮﺟﻪ (79/ 0)؛ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ (96/ 0)، ﺗﻌﺪﯾﻞ ﺗﺠﺮﺑﯽ (72/ 0)، ﺗﻌﺪﯾﻞ رﻓﺘﺎري (73/ 0) و ﺗﻌﺪﯾﻞ زﯾﺴﺘﯽ (70/ 0) ﺑﻪ دﺳﺖ آﻣﺪه اﺳﺖ. در اﯾﺮان، ﺣﺴﻨﯽ و ﮐﺪﯾﻮر (1392) اﯾﻦ ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ را ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﯽ ﻗﺮار دادهاﻧﺪ. آﻧﻬﺎ ﭘﺎﯾﺎﯾﯽ زﯾﺮﻣﻘﯿﺎسﻫﺎي اﯾﻦ ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ را از ﻃﺮﯾﻖ آﻟﻔﺎي ﮐﺮﻧﺒﺎخ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺷﮑﻞ ﮔﺰارش ﻧﻤﻮدﻧﺪ: اﻧﺘﺨﺎب ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ (61/ 0)، ﺗﻌﺪﯾﻞ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ (82/ 0)، ﮔﺴﺘﺮش ﺗﻮﺟﻪ (78/ 0)، ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ (85/ 0)، ﺗﻌﺪﯾﻞ ﺗﺠﺮﺑﯽ (61/ 0)، ﺗﻌﺪﯾﻞ رﻓﺘﺎري (75/ 0) و ﺗﻌﺪﯾﻞ زﯾﺴﺘﯽ (77/ 0). ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ در اﯾﻦ ﭘﮋوﻫﺶ رواﯾﯽ ﻧﺴﺨﻪ ﻓﺎرﺳﯽ ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ﺣﺎﺿﺮ از ﺳﻪ ﻃﺮﯾﻖ ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻋﺎﻣﻠﯽ، رواﯾﯽ ﻣﻼﮐﯽ و ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﯽ ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﯽ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ و ﻧﺘﺎﯾﺞ ﺣﺎﮐﯽ از ﻣﻄﻠﻮﺑﯿﺖ رواﯾﯽ اﯾﻦ ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ در ﻫﺮﯾﮏ از ﺳﻪ روش رواﯾﯽ ﺑﻮد.