مقیاس رفتار سازشی (ABS) : مقیاس رفتار سازشی نخستین بار توسط لیمبرت، ویندملر، کول و فیگورا (1974، به نقل از شهنی ییلاق، 1371) تهیه و روی دانشآموزان آمریکایی سنین دبستانی هنجاریابی شد. این مقیاس از دو بخش تشکیل شده است که بخش اول آن به مسائل رشد، سنجش مهارتها و عادات رشدی میپردازد و بخش دوم آن برای سنجش رفتارهای ناسازگار مربوط به شخصیت و اختلالات رفتاری طرحریزی شده است. این بخش از مقیاس رفتار سازشی توسط شهنی ییلاق (1371) ترجمه شده و پس از ویرایش مادههای مقیاس روی 1500 دانشآموز دبستانی شهرستان اهواز هنجاریابی شد. مقیاس رفتار سازشی از چهارده خرده مقیاس تشکیل شده بود، اما لیمبرت (1974، به نقل از شهنیییلاق، 1371) دو خرده مقیاس آن را به علت عدم کاربرد در مدارس ابتدایی حذف نمود. خرده مقیاس مصرف دارو هم به علت عدم آگاهی آموزگاران مدارس ابتدایی از این آزمون توسط شهنی ییلاق (1371) حذف گردید. بنابراین، مقیاس اصلاح شده شامل 158 ماده و 11 خرده مقیاس میباشد.این مقیاس برای تعیین رفتار سازشی دانشآموز توسط معلم تکمیل میگردد و از 38 سؤال دو گزينهاي (گاهی اوقات، مکرراً) تشکیل شده است.
ویژگی های روانسنجی مقیاس رفتار سازشی (ABS)
شهنی ییلاق (1371) روایی مقیاس مذکور را با استفاده از روش ملاکی همزمان با ضرایب همبستگی 52 /0 و 62/ 0 در سطح 001/ 0 p <معنیدار گزارش نمود. در پژوهشی باقری شیخلو (1384) روایی این مقیاس را با استفاده از روش ملاکی همزمان تعیین نمود. برای این منطور دو فرم یک و دو تهیه نمود. فرم یک از 11 ماده (یک ماده برای هر حیطه) و فرم دو از 29 ماده (دو یا چند ماده برای هر حیطه) که سازههای حیطهی فرعی را بر اساس یک ملاک هفت درجهای میسنجد.
>