«پرسشنامه وابستگی به دیگران» با توجه به اینکه دو خرده مقیاس اول آن همبستگی معناداری با مقیاسهای روان رنجور خویی (پرسشنامه شخصیت مادلی) و اضطراب، حساسیت بین اشخاصی ، و افسردگی (چک لیست نشانگان-90) دارد، از روایی همزمان خوبی برخوردار است. «پرسشنامه وابستگی به دیگران» میتواند اشخاص بهنجار را از بیماران روانی متمایز کند. در عین حال، دو خرده مقیاس اول این پرسشنامه با مقیاس مطلوبیت اجتماعی MMPI همبستگی دارند، بدین معنا که تمایل پاسخ دهندگان بر این است که پاسخی بدهند که به نظر آنها از مطلوبیت اجتماعی بر خوردار است. «پرسشنامه وابستگی به دیگران» از همسانی درونی خوبی با دامنه اعتبار دو نیمه کردن 72/ 0 تا 91/ 0 برخوردار است. اطلاعاتی از منابع خارجی درباره باز آزمایی این پرسشنامه در اختیار نیست؛ اما نتایج بازآزمایی آن با فاصله یک هفته در پژوهش ثنایی و امینی (1379) برای کل مقیاس و خرده مقیاسهای «اتکاء عاطفی به دیگران»، «فقدان اعتماد به خود» و «تایید خود مختاری» به ترتیب 88/ 0، 81/ 0، 80/ 0 و 84/ 0 به دست آمد.
>