ﻧﺘﺎﯾﺞ ﺗﺤﻠﯿﻞ روانﺳﻨﺠﯽ ﺑﺎﯾﺮ (2003) روي ﻣﺸﺎرﮐﺖﮐﻨﻨﺪﮔﺎن، ﻧﺸﺎن داد ﮐﻪ اﯾﻦ ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ از ﻫﻤﺴﺎﻧﯽ دروﻧﯽ ﺑﺎﻻﯾﯽ 73/ 0 ﺑﺮﺧﻮردار و ﻧﯿﺰ ﺿﺮاﯾﺐ آﻟﻔﺎي ﮐﺮوﻧﺒﺎخ ﺧﺮده ﻣﻘﯿﺎسﻫﺎي ﻣﺸﺎﻫﺪهﮔﺮي، ﺗﻮﺻﯿﻒﮔﺮي، ﺗﻤﺮﮐﺰﮔﺮي، و ﭘﺬﯾﺮشﮔﺮي ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ، 91/ 0، 84/ 0، 83/ 0، 87/ 0 اﺳﺖ. رواﯾﯽ ﺑﺎزآزﻣﺎﯾﯽ آنﻫﺎ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ 65/ 0، 81/ 0، 86/ 0، 83/ 0 ﺑﺪﺳﺖ آﻣﺪ. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ، ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﯽ ﻣﻌﻨﺎداري ﺑﯿﻦ اﯾﻦ ﺳﯿﺎﻫﻪ و ﻣﻘﯿﺎسﻫﺎي دﯾﮕﺮ از ﺟﻤﻠﻪ اﺑﺰار ارزﯾﺎﺑﯽ ذﻫﻦآﮔﺎﻫﯽ (ﺑﺮاون و رﯾﺎن، 2003)، ﺳﯿﺎه ذﻫﻦآﮔﺎﻫﯽ ﻓﺮﯾﺒﺮگ (ﺑﻮﭼﻠﺪ، ﮔﺮوﺳﻤﻦ و واﻻچ، 2001)، ﻣﻘﯿﺎس ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ و ﻋﺎﻃﻔﯽ ذﻫﻦآﮔﺎﻫﯽ (ﻓﻠﺪﻣﻦ، هیز، کومر و گریسون، 2004) و ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ذﻫﻦآﮔﺎﻫﯽ (ﭼﺎدوﯾﮏ، ﻫﻤﺒﺮ، ﻣﯿﺪ، ﻟﯿﻠﯽ و داﮔﻨﺎن 2005) وﺟﻮد دارد. دﻫﻘﺎن ﻣﻨﺸﺎدي و ﻫﻤﮑﺎران (1391) در اﯾﺮان ﺧﺼﻮﺻﯿﺎت رواﻧﺴﻨﺠﯽ اﯾﻦ ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ را ﻣﻮرد ﺑﺮﺳﯽ ﻗﺮار دادﻧﺪ. ﯾﺎﻓﺘﻪﻫﺎي اﯾﻦ ﭘﮋوﻫﺶ ﻧﺸﺎن داد ﮐﻪ آﻟﻔﺎي ﮐﺮﻧﺒﺎخ اﯾﻦ ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ 82/ 0 اﺳﺖ و ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻋﻮاﻣﻞ، ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ وﺟﻮد 4 ﻋﺎﻣﻞ ﺗﻤﺮﮐﺰﮔﺮي، ﺗﻮﺻﯿﻒﮔﺮي، ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻣﻮر (ﭘﺬﯾﺮشﮔﺮي) و ﻣﺸﺎﻫﺪهﮔﺮي در اﯾﻦ ﺳﯿﺎﻫﻪ ﺑﻮد، ﮐﻪ اﯾﻦ ﻋﻮاﻣﻞ، 26/ 42 درﺻﺪ از وارﯾﺎﻧﺲ ﮐﻞ آزﻣﻮن را ﺗﺒﯿﯿﻦ ﻣﯽﮐﻨﺪ. اﻋﺘﺒﺎر ﻫﻤﮕﺮاي ﺧﺮده ﻣﻘﯿﺎسﻫﺎي اﯾﻦ آزﻣﻮن، ﺑﯿﻦ 47/ 0 تا 78/ 0 ﺑﺪﺳﺖ آﻣﺪ.
>